lunes, 12 de mayo de 2014

GREQUEANDO A PLATERO (IX)

CAPÍTULO XVIII: O PANTASMA

...Enxamáis esquecerei, Platero, aquela noite de setembro. A treboada petaba enriba do pobo, facía unha hora, tal que un corazón ruín, descargando auga e corisco, entre a adoecida insistencia do lóstrego e do trono...



CAPÍTULO XIX: PAISAXE GRANA

...Co seu fulgor, o piñeiral verde tórnase acedo, lenemente encandescido; e as herbas e as floriñas, acendidas e traslucentes, embalsaman o instante sereo dunha esencia mollada, penetrante e luminosa...